J. Roemeling, Meeden.
Vele voetbalminnende Beertsters zullen soms met weemoed terugdenken aan de beginjaren van deze zo belangrijke periode, waarin voetbal immers veruit volkssport nr. 1 was.
Het was een tijd waarin de jeugd nog vrijelijk op straten kon voetballen met een blikje, een steentje, een varkensblaas of een voddenbal met elastiekjes eromheen gewikkeld, want een bal was in die tijd een kostbaar bezit. Er werd niet alleen op straat geoefend, maar er waren ook ontmoetingen tussen de jeugd van Oost en West in de nieuwbouw in het centrum van Beerta, waarbij vele "kappen" van klompen zijn gesneuveld, want er was maar een enkeling van de jeugd die over een paar voetbalschoenen beschikte. Meestal werd gevoetbald op "muiltjes", schoenen, gymschoenen en klompen en daarbij golden ongeschreven "spel"regels. Wanneer je klompen droeg en je tegenstander muiltjes, schoenen of gymschoenen moest je die wat ontzien, hoewel daar in de praktijk weinig van terecht kwam, zodat menig speler al trekkebenend van het "veld" verdween.
In deze ontmoetingen was er dan meestal een veterbal aanwezig. "Het veld" was met veel fantasie uitgezet: Een paar jassen of stokken vormden de doelen, terwijl de middenstip en zijlijnen met de hakken van schoenen waren getrokken. Een paar stokken deden dienst als hoekpalen, waaraan soms een rode zakdoek was geknoopt.
Een "scheidsrechter" of "grensrechter" was niet altijd aanwezig, zodat er vaak gesjoemeld werd, want "het recht van de sterkste" had dan nog wel eens de overhand.
Vrije tijd is iets wat overbodig wordt, als men zich verveelt, maar de jeugd had speelruimte genoeg op straat, op het land van de boeren en als de oogsttijd van de dorsmachine was geweest, op de stropakken onder de kapschuren. Een appelhof was natuurlijk een trekpleister, maar ook de grachten in het dorp, waar salamanders en "stiekelboarsjes" nog rijkelijk voorhanden waren. Zwemmen kon je in het Beertsterdiep bijvoorbeeld bij boerderij Brandsma en bij 't Witte Brögje (naaktzwemmen was daar heel gewoon).
In de winter schaatste de jeugd veelal op het Beertsterdiep van waaruit je verre tochten kon maken op de grachten van de boeren, op de kerkhofgracht aan de Veenweg en op ondergelopen land, dat als ijsbaan dienst deed. Er werd veel gelopen en gefietst, veel bewogen.
Men waardeert alleen maar wat men mist, zegt men wel eens. Maar als je lid mocht worden van de voetbalvereniging THOS wist je wat je nog had gemist en als je van je ouders schoeisel, shirt, broekje en kousen had gekregen, was je "apetrots" dat je de "groen/witte" kleuren mocht dragen.
Velen werden tevens lid van de afdeling gymnastiek van de s.v. THOS, want op de jaarvergadering van mei '49 viel het bestuursvoorstel er de afdeling gymnastiek aan de voetbalvereniging toe te voegen "in goede aarde" en met algemene stemmen werd ons 29-jarige v.v. THOS herdoopt in s.v. THOS.
De jeugd
De "O" van THOS (Tot Heil Onzer Spieren) betekende en betekent nog voor menige jeugdspeler ook een stukje "Opvoeding", want je sociaal gedrag werd niet alleen thuis bepaald, maar ook door de leiders, de medespelers, de supporters en het bestuur gevormd.
A1 team.
Achterste rij v./.n.r.: B. Ekamper (leider), K/aas Gorterve/d, Jan Roeme/ing, B. Modderman, Jan Weerts, Jaap K/aassens, scheidsrechter. Midden: K/aas van De/den, E. Roeme/ing, Wi//em Roemefing, H. Stoppe/berg (voorzitter). Voor: P. Arends, F. Ah/ers, Willy Hardijk.
We citeren uit de bestuursvergadering van het seizoen '57-'58, bestemd als opdracht voor de jeugdleiders:
"Waar het de sportieve jeugd betreft, kome karaktervorming (vooral in deze tijd van onrust en vervlakking) niet op de laatste plaats, maar 't verdient de meeste aandacht. Streef naar het goede door ervan uit te gaan en leg vooral het accent op het pedagogisch element in de opvatting van het spel, hetgeen vanzelfsprekend het technische niet mag overheersen, maar er desondanks voor alles op gericht moet zijn op voetballende "mensen" te vormen en niet uitsluitend "voetballers" hoort te kweken. Maak bruikbare leden van onze eigen gemeenschap, die zich bewust zijn wat met ridderlijkheid, kameraadschap, clubliefde, onbaatzuchtigheid, verdraagzaamheid en moed wordt bedoeld."
"Hoe meer zorg aan de jeugd besteed wordt, hoe meer vreugde en steun we later daarvan zullen beleven. "
De resultaten van deze opvattingen, die door het bestuur en de leden werden gedragen, bleven dan ook niet uit.
In het seizoen '50-'51 werd A 1 trouwens al kampioen onder leiding van B. Ekamper, die de spelers vaak meenam naar z'n huis op het laantje bij cafe Sijms om daar schitterende voetbalverhalen aan "zijn jeugd" te vertellen. Hij kreeg het tevens voor elkaar dat zijn jongens hem "in de toene" assisteerden bij het schoonmaken en bij het zaaien en poten. Uniek!
In het seizoen '59-'60 werd B1 kampioen, terwijl een jaar later A1 en B1 nogmaals kampioen werden.
In '62 herhaalde A1 dat nog eens. Deze trend zette zich voort en A1 promoveerde later zelfs naar de afdeling selectieklasse.
Het bestuur achtte bij monde van secretaris H. Hilgenga voetbal van grote waarde voor de gemeenschap. "Wat is meer genoegdoening gevend dan de pupillen, de B- en A-junioren te vormen, hen het organisatorisch besef bij te brengen, hen het voetbalspel te leren en zodoende een steentje bij te dragen hen tot goede mensen van de maatschappij te kunnen maken."
Voor de pupillen was er in '52 geen competitie vastgesteld en de jeugdleiders G. Koster, J. de Jonge en B. Klap werden opgeroepen nog meer jeugdleden aan te werven.
Het aantal leden van de voetbalvereniging schommelde nogal. In '51 waren er 165 leden, terwijl '55 met een ledenaantal van 125 een dieptepunt vormde voor de v.v. In juni '65 telde v.v. THOS weer 178 leden.
De pupillen namen deel aan polio-toernooien (Winschoten), terwijl het bestuur tevens een opvoedende waarde toekende aan het vertonen van sportfilms die bijvoorbeeld werden vertoond in cafe Velthuis, maar ook vond ze, door de jeugd bezochte wedstrijden (GVAV) in Groningen zeer leerzaam.
Er werd veel voor de jeugd gedaan, getuige de jeugdverlotingen, zaalvoetbalwedstrijden, toernooien, enz. en dit alles onder het motto: "Wat je in het enkelvoud geeft, krijg je in het meervoud terug. Besteed aandacht aan de jeugdopleiding en de jeugdopvoeding. "
Er waren bovendien uitwisselingen met de jeugd van bijvoorbeeld "La Premiere" uit Almelo en de v.v. Nijverdal.
Jeugdleiders en jeugdcommissieleden, die de revue passeerden waren bijvoorbeeld:
K. de Wit, H. Douma, A. v.d. Laan, A. de Vries, 1. Schweertman, J. Klaassens, W. Franken, B. Ekamper, G. Koster, J. de Jonge, H. Boelman, E. Smit, P. van Dijken, R. Idema, L. Havinga, G. Prins, E. Stubbe, 1. Lingbeek, J. Berghuis, J. Viet, A. Diepenbroek, G. Ekamper, B. Smid, H. Kroeze, G. Smeins, K. Tooren, J.L. Rijnberg, J. Tooren, W. Bijma,
K. Aalders, F. Ebbens, P. Ekamper, M. Schut.
Bijnamen
De uitdrukking: "Mensen raken verder van elkaar door zwijgen dan door afstanden," gold niet voor de leden van de v.v. THOS. Van afstand of zwijgen was nog geen sprake.
Men durfde elkaar in vergaderingen van besturen van TC-Ieden (TC = technische commissie, die de opstellingen maakte) met senioren -en jeugdleden onomwonden "de waarheid" te vertellen, getuige de notulen. Men kende elkaar van haver tot gort en men bekende elkaar fouten te hebben gemaakt. "Die werkt maakt fouten. Die geen fouten maakt, werkt niet," vertolkte H. Hilgenga in alle realiteit de mening van het bestuur in '55 bij zijn 35-jarig jubilieum als bestuurslid.
Het was daarom heel gewoon elkaar bij bijnaam te noemen, te roepen of zelfs aan te spreken. Vele jongeren "erfden" de bijnaam van de ouders. Voorbeelden van de bijna onsterfelijke bijnamen zijn: Mokkok, Tjee, Pluum, Stokje, Smoei I en II, Bakhoes, Nopke, Pattje, Oerte, Brie, Zwerver, Muis, Kruutje, Snere, Brood, Siomp, poedeltje, Luuk, Paune, Boule, Lotterd, Klain, Grommel, Pink, Kepie, Kakkie, Vlekje, Beatie, Sjlnne, Neef, Tom Poes, Sjopke, enz.
Training, vervoer, accommodatie
"Elk systeem moet zo ontworpen worden, dat het bestand is tegen het allerergste, " vond het bestuur en de technische commissie, "hoewel men daarmee natuurlijk geen nederlagen voorkomt." Men moet als speler incasseringsvermogen hebben, mentaal gehard zijn.
Dus: "Voetballers, schaart u achter de trainer. Train, dan zult u de heerlijke vruchten ervan plukken en de fijne smaak daarvan," waren een paar haast Iyrische uitroepen van secretaris Hilgenga om de spelers te stimuleren.
D'r werd zomertraining en wintertraining (indoor) gegeven door de heren H.J. Nijboer uit Hoogezand en R. Schuur (indoor), die ook gymleraar was bij de s.v. THOS. Bondstrainer K.J. van Kampen moest in '51 aandacht besteden aan de techniek: stoppen, koppen, dribbelen, looptechniek, enz. en hij hield een lezing over conditie, techniek, persoonlijke tactiek, elftaltactiek, tempo en mentaliteit. De indoortraining werd o.a. in het gymlokaal van de lagere school in het westeinde en in Drieborg gegeven, evenals later in de nieuwe sporthal te Beerta, die in oktober '59 in gebruik werd genomen. "Een genot om in te trainen en te gymnastieken. Een noodzakelijk kwaad is de verhoogde huurprijs. "
Er waren lovende woorden voor de bezitters van een auto, die een aantal spelers van THOS 1 en 2 gratis hadden vervoerd naar het gymlokaal in Drieborg, aangezien er maar een enkeling over een dergelijk vervoermiddel beschikte in die jaren. De spelers en de begeleiding maakten vooral gebruik van de fiets, brommer, auto en bus (1e elftal), hetgeen niet altijd vlekkeloos verliep. Jan de Jonge meldde op een bestuursvergadering in '56 dan ook het volgende: "Bij de uitwedstrijd van THOS 2 naar ASVB 2 maakte de helft van de spelers de reis op de "plof" en de rest op de fiets."
In het seizoen '53-'54 werd er geen zomertrainer aangesteld. De voetballers moesten zichzelf bedruipen, bekwamen en oefenen. Toch eindigde THOS 1 net als de twee voorgaande jaren op de zesde plaats op de ranglijst van de derde klasse D van de KNVB. "Maar zander training is men op den duur verzekerd van achteruitgang, misschien wel van ondergang," was de mening van het bestuur. "Men komt niet gauw te vaak op de training, maar wel gauw te weinig. "
Specificatie der lonen in 1957:
- Trainer f 20,- per week
- Leider en leidster gymnastiek f 2,80 brutoper uur (7u. en 6 u. per week)
- Balbewaarder f 55,-
- Bode f 200,-
- Terreinknecht f250,-
Trainers, die in de periode '50-'65 de revue passeerden, waren: H.J. Nijboer, R. Schuur (indoor), K.J. van Kampen, A. Koning, G. ten Berge, G. Prummel, H. Wolda en E. Waarsing.
De accommodatie was in het begin uiteraard gebrekkig, krakkemikkig. Er was geen waterleiding, dus geen douches. De spelers wasten zich meestal na afloop van wedstrijden in o.a. clubcafe Hilgenga in wasblikjes, waskommen, zoals dat bijvoorbeeld ook in Woltersum en Zuidlaren het geval was. V66r de wedstrijden moesten in de regio soms nog schapekeutels van het vaak hobbelige terrein worden verwijderd, maar dat nam niet weg dat er ook nog goed gevoetbald werd met de veterballen. Het koppen zorgde daarmee nog wel eens voor hoofdpijn na afloop.
In '51-'52 bezocht voorzitter A. Weerts al vergaderingen over het nieuwe door de gemeente aan te leggen sportterrein, dat in september '54 in gebruik werd genomen, zodat de "kleedlokalen" (schaaphokken) moesten worden verplaatst, vond men. Een jaar later nam de v.v. THOS waskommen over van clubcaféhouder H. Hilgenga om deze na de training te gebruiken. "Voor water moet door de spelers zelf worden gezorgd, want er zal een melkbus worden aangeschaft" besloot het bestuur. In '57-'58 kwam er in 't nieuwe kleedlokaallicht en water, terwijl in september '58 het 2e terrein in gebruik werd genomen. Twee jaar later was er vaar de training een lichtinstallatie aanwezig en voor de "sfeer" op het terrein werd een platenwisselaar en een versterkerinstallatie aangeschaft.
Hoogte -en dieptepunten
In het begin van deze 15 jaar werd door het bestuur een driejarenplan opgesteld om THOS 2e klasser te maken met een groep van minstens 20 personen, zo werd bij monde van de secretaris voorgesteld. "Naijver, concurrentie, rivaliteit moet er zijn. Niemand mag eigenlijk voor 100% zekerheid hebben dat hij een vaste plek heeft in het 1e elf tal. Hierdoor wordt de strijdlust aangewakkerd, want men krijgt het kampioenschap niet cadeau. Allen moeten zich instellen om het begeerde doel te bereiken: de spelers, het bestuur, de technische commissie en het publiek. Verlies niet in 't begin van de competitie. Maar vecht van het begin tot het einde. Er zijn natuurlijk kapers op de kust. Schudt ze van u af. Neem de leiding, dan hoeft u geen zenuwslopende wedstrijden te spelen," waren de woorden van de secretaris. In 't seizoen '53-'54 bekende hij dat het plan was mislukt. Hij wou daarom meer verplichtingen aan de spelers opleggen en deze verplichtingen handhaven. De technische commissie werd opgeroepen de presentielijst van de trainingen te bekijken v66r de opstelling en naar aanleiding daarvan "consequent te handelen zander aanziens des persoons". Zijn stemming werd echter mild, toen hij daarnaast constateerde dat THOS 2 kampioen was geworden van de reserve 3e klasse KNVB. Door hem werden genoemd het harde werken, het saamhorigheidsgevoel, de kameraadschap en de wil tot overwinnen van dat team.
THOS 2 kampioen reserve 3e klasse KNVB 1953/1954.
Achterste rij v.l.nJ.: G. Mulder, W. Roemeling, E. Roemeling, 1. Klaassens, W. Mulder. Midden: E. Hilgenga, B. Oolders Czn., 1. Bleeker. Voorste rij: K. van Delden, J. Franken, H. Modderman Szn.
Op zaterdag 30 april '55 herdacht de v.v. THOS haar 35-jarig bestaan d.m.v. een druk bezochte receptie in cafe Hilgenga door jubileumwedstrijden tegen BNC (entree 50 cent, kinderen 25 cent, donateurs vrij) en door een feestavond met het gezelschap Harrie Diedrich en de heren musici, de gebroedersJansen.
In '56 werd THOS 2 "op verzoek" teruggeplaatst naar de 2e klasse afdeling Groningen en in '55-'56 werd ook de eerste bazar gehouden.
Het seizoen '56-'57 werd echter een hoogtepunt van de v.v. THOS. Op 22 april '57 werd door THOS 1 het kampioenschap van de derde klasse D van de KNVB o.l.v. trainer G. ten Berge behaald in Winschoten door een 3-0 overwinning op BATO. De doelpuntenmakers waren: J. Weerts, E. Roemeling en B. Modderman. De kampioensploeg bestond uit de volgende spelers, die het 3-2-5 systeem nog speelden: B. Modderman, J. Roemeling, L. Havinga,
J. Weerts, J. Klaassens, aanvoerder H. leeraar, E. Smit, G. Modderman, J. Roemeling Wzn., B. Wesselink en E. Roemeling.
In het zelfde seizoen werden ook THOS 2 en 3 kampioen. THOS 3 promoveerde daarvan naar de 2e klasse afdeling Groningen, waarin ook THOS 2 speelde.
Geen promotie dus voor THOS 1 en 2, die thuis en uit met bussen vol toeschouwers (2500-3000) promotiewedstrijden speelde.
Zou het THOS 1 lukken? Rond het Beertsterterrein had de v.v. boerenwagens geplaatst om de toeschouwers maar niets van die wedstrijden te laten missen. De resultaten spreken echter voor zichzelf:
Asser Boys - THOS 2-1
THOS-CEC 1-3
Harlingen - THOS 4-0
THOS - Harlingen 5-1
CEC - THOS 4-1
THOS - Asser Boys 3-1
Maar wat een sfeer heerste er in Beerta, wat was er een enorm aantal toeschouwers. Wat een jubelstemming was er na de tweede wedstrijd tegen Harlingen thuis. De kansen werden in kapsalon Roelfsema (De Vries, ook toto-man) en in het achterkamertje (tijdens de besprekingen) van c1ubcafe Hilgenga, op straat, thuis en op het veld uitvoerig besproken. Helaas daalde men van de hemel, uit de wolken op aarde terug.
Geen promotie dus. Er werd volgens aanvoerder H. Leeraar naar allerlei oorzaken gezocht. Er waren een paar spelers die hun best niet hadden gedaan, enz. Na een extra bestuursvergadering kwam mede door H. Boelman alles weer in het reine. Het gevolg was dat THOS 1 in '57-'58
De kampioensploeg van THOS 1, 23 apri11957.
Staand v.l.nJ.: B. Modderman, J. Roemeling, L. Havinga, J. Weerts, J. Klaassens. Gebukt: aanvoerder H. Leeraar, E. Smit, G. Modderman. Zittend: Roemeling jr., B. Wesselink, E. Roemeling.
Kampioenselftal THOS 2 in 1957.
Achterste rij v.l.n.r.: meester Stijkel, G.L. Siemons, H. Siemons, Be Smid, T. Schweertman, G. Mulder, G. Ekamper, E. Blokzijl, E. Toren, H. Hilgenga. Midden: K. Weerts, 1. de Jong. Voor: G. Viet, 1. Franken, H. Modderman Szn.
naar beneden "kelderde", naar de 10e plaats op de ranglijst, maar THOS 2 werd kampioen en promoveerde naar de 1 e klasse afdeling Groningen.
In '58-'59 degradeerden ze weer. Maar een jaar later promoveerden ze weer, het een een "zilveren" randje rand het 40-jarig bestaan vormde, aldus het bestuur.
De receptie was een enorm succes: afgevaardigden van alle plaatselijke verenigingen, gemeentebestuur, zusterverenigingen, KNVB, afdeling Groningen, CVLO, oudleden, zakenlieden, donateurs, jeugdleden en leden waren aanwezig. Hilgenga (bonjour, saluut) ontving een elektrisch scheerapparaat voor zijn 40 dienstjaren. Hij werd terecht van alle kanten geroemd om zijn daadkracht (feestavond in hotel Centrum met het gezelschap Tetman de Vries).
Het seizoen '63-'64 was een somber jaar, een absoluut dieptepunt voor THOS:
THOS 1 degradeerde naar de 4e klasse KNVB
THOS 2 degradeerde naar de 2e klasse afdeling Groningen
THOS 3 degradeerde naar de 3e klasse afdeling Groningen
We citeren Hilgenga: "Het bestuur vindt dan ook dat het tempo van de wedstrijd verbeterd moet worden, evenals de ploegtactiek, balvaardigheid, het koppen, het starten. Men moet baas zijn over de bal, sneller lopen en starten dan z'n tegenstander. Vrij lopen en plaatsen in de ruimte. Een beetje harder worden. Niet unfair. Geen geschorste spelers, want die kosten tijd en geld en schaden de goede naam van onze club. Het ontbreekt ons aan brutaliteit, aan macht en kracht. Het algemeen belang mag niet uit het oog worden verloren. Liever dus geen geschorste spelers. Tel eerst tot tien. Maak geoorloofd gebruik van je lichaamskracht, maar wees een eerlijk verliezer. Laat het zo zijn dat men ons als tegenstander graag mag.
Maak een voetbalzondag tot een genot! De joviale groet na een overwinning is immers "heel wat meer waard dan een afwerend gebaar".
Tot de t.c.: "Eenmaal breekt de zon door en dan zult u de vruchten van de waarheid plukken." D'r was geen trainer, die "het" beter in woorden vertolkte dan Hilgenga en ze bleken terecht en hadden invloed, succes.
In 't seizoen '64-'65 werd THOS 1 kampioen en promoveerde weer naar de 3e klasse KNVB o.l.v. trainer E. Waarsing. THOS 3 promoveerde weer eens naar de 2e klasse afdeling Groningen.
Ter gelegenheid van het 45-jarig bestaan en de promoties van THOS 1 en THOS 2 werd op 2 mei '65 een druk bezochte receptie gehouden.
Kampioenselftal '64-'65. Van 4G naar 3D.
Achterste rij v.l.n.r.: E. Waarsing (trainer), T. Mellema, G. Klooster, J. van Oijk, J. Klaassens, E. Stijkel. Midden: G. Prins (aanvoerder), R. Koning, 1. Schuur. Voor: 1. Roemeling, H. Jansen, D. Oolders.
THOS 1 versloeg Oldambtster Boys met 6-1 en mede dankzij de 2-1 overwinning van Westerwolde op Nieuweschans werd THOS 1 kampioen. De toer op een boerenwagen met het fanfarecorps voorop werd een triomftocht door het dorp. De bewoners gaven spontaan blijk van medeleven over het behaalde resultaat. THOS 3 won met 4-0 van BNC 6 en werd daardoor ongeslagen kampioen. Het aangeboden etentje door clubcaféhouder Hilgenga aan spelers, bestuur, t.c. werd zeer gewaardeerd bij monde van de altijd rustige aanvoerder G. Prins.
Ontmoetingen
- Op 10 december '50 bracht THOS na de oorlog voor het eerst weer een bezoek aan de VFB Stern te Emden. 6-4 voor THOS.
- Op 16 juni '51 een 2-daags bezoek aan Weener (1000-jarig bestaan). TUS Weener-THOS 6-4. - In '53-'54 won THOS een toernooi in Uithuizen (Noordpool), terwijl ze 12 nieuwe shirts won te Spijk (nederlaagwedstrijden Poolster).
-In '54-'55 waren er wedstrijden tegen Bunde en Weener en nederlaagwedstrijden te Spijk, waar THOS 12 nieuwe koffers won.
- Op 29 mei '61. Een trip van THOS 1 en 2 naar Augustfehn tegen "Tus Vorwarts ("een gemakkelijke tegenstander").
Voorzitters:
A. Weerts, J.E. Stijkel, J. Berghuis en H. Roemeling. penningmeesters:
K. van Delden en W. Postma. Sub-penningmeester:
A. Martens. T.C.-Ieden:
G. Siemons, B. Ekamper, H. Roemeling, W. Bleeker, W. Roemeling, B. Modderman, N. Klaassens, E. Roemeling, H. Modderman,
L. Lamfers, G. Modderman, A. Oolders en J. Jansen. Terreinknechten:
N. Blokzijl en L. v.d. Laan. Balbewaarders:
K. Swijgman, E. Stubbe, H. Boelman en L. v.d. Laan. Bodes:
H. Oosterveld, mejuffrouw Kaput, mejuffrouw Viet, mejuffrouw Stubbe, H. ter Horst en F. Goeman.
Controleur:
H.Smeins. Commissarissen:
F. Helweg, A. Weerts, H. Drent, 1. Mellema, A. v.d. Laan en G. Prins.
De financiën
Om een vereniging draaiende te houden moest er heel veel geld zijn in "'t knipke van THOS". Om aan de benodigde gelden te komen werd er ontzettend veel door "de Thos-aanhang" gepresteerd, hoewel dat niet altijd een gemakkelijke klus was. Er werden in aanvang dezer jaren wel eens impopulaire maatregelen genomen, waarbij o.a. het afvoeren van leden van de ledenlijst wegens wanbetaling (o.a. contributie). Niet iedereen had het na de oorlog "even braid". THOS probeerde de contributies en entreegelden dan ook zo laag mogelijk te houden d.m.v. het organiseren van verlotingen, jeugdverlotingen, donatie- en entreegelden, bazars, papieracties, enz. De supportersvereniging zorgde voor c1ubavonden, biljart -en kaartavonden, maar probeerde tevens reserves, spelers en militairen vrij reizen te bezorgen. In '57 zorgde ze voor een tafel, stoelen en 3 spiegels voor o.a. de scheidsrechterskamer, enz. De toto-opbrengsten, persilacties droegen er tevens aan bij. "Eendrachtig samenwerken is het kenmerk een vereniging op een hoger plan te brengen," aldus Hilgenga.
De entreeprijzen in '54:
THOS 1 f 0,50
- kinderen f 0,25
THOS 2 en 3 f 0,35
- kinderen f 0,15
Junioren f 0,15
Donatiegeld was f 5,-
(vrije toegang bij wedstrijden en uitvoeringen afdeling gymnastiek).
Donateurs f 2,50
(zonder rechten).
"De Dreestrekkers" van de Ouden van Dagen
vrije toegang.
Contributie:
Junioren f 0,75 per maand. Senioren f 1,50 per maand.
Het c1ubblad
"De Thossiaan", de onmisbare schakel tussen bestuur, t.c., de jeugdcommissie enerzijds en de leden anderzijds verscheen in deze periode ('50-'65) zeer onregelmatig. In mei '50, tijdens het 30-jarig bestaan, verscheen de 2e jaargang nr. 19 onder hoofdredacteur A. Koning en de redactieleden H. Weerts Kzn. en B. Roemeling. Hierna verscheen ze onregelmatig, kende zwakke perioden in 't verschijnen en herrees een aantal keren o.a. door toedoen van voorzitters, leden en vrijwilligers, waarbij vooral het vele jaren uittypen van de kopij voor het clubblad door Pieterdina (Dinie) Hut vermeldenswaardig te noemen is ..
"Veel mensen sympathiseren met onze vereniging. De THOS-aanhang geeft je een veilig en behaaglijk gevoel," aldus sloot secretaris H. Hilgenga de periode van '50-'65 af.
